IKEA. Zrównoważony rozwój nie jest głupi. 

Wyobraźmy sobie, że moglibyśmy zaprojektować najpiękniejsze krzesło na świecie, ale do jego zbudowania potrzebne byłyby złoto lub drogocenne diamenty oraz specjalny gatunek drewna,  pozyskiwany tylko w jednym miejscu na świecie. Ile taka rzecz musiałaby kosztować i czyje życie uczyniłaby lepszym? Wyobraźmy sobie, że moglibyśmy zaprojektować przyjazną dla środowiska lampę, która nie tylko zużywa energię, ale także pozyskuje ją za darmo ze słońca lub wiatru? Ale… kosztuje co najmniej 10 tysięcy euro…

Wyobraźmy sobie, że nasz projekt jest nie tyko piękny i funkcjonalny, ale także zgodny z zasadami zrównoważonego rozwoju, a jego cena jest przystępna dla wielu ludzi. W IKEA nazywamy to wzornictwem demokratycznym.

IKEA zaprasza klientów do sklepów i oferuje wyposażenie domu prezentowane na inspirujących ekspozycjach, urządzonych jak prawdziwe pokoje. W 2011 roku 287 sklepów Grupy IKEA w 26 krajach odwiedziło 665 milionów klientów. Oferta IKEA obejmuje około 9500 artykułów wyposażenia wnętrz. Klienci powinni mieć pewność i swobodę w dokonywaniu wyboru spośród tych produktów, wiedząc, że IKEA stosuje praktyki zgodne z zasadami zrównoważonego rozwoju oraz że nie muszą oni wybierać między ekologią, stylem, funkcjonalnością i ceną.

IKEA Sustainability Product Score Card (karta oceny zgodności produktu z zasadami zrównoważonego rozwoju) jest wewnętrznym narzędziem wprowadzonym w 2010 roku, które pomaga klasyfikować wyposażenie domu oferowane przez IKEA oraz promować przechodzenie na bardziej ekologiczne procesy opracowywania produktów. Dostarcza nam ono wskazówek, jak udoskonalić projekt z uwzględnieniem 11 kryteriów, mających wpływ na profil ekologiczny produktu w całym cyklu jego istnienia. Do końca 2015 roku 90 procent wpływów IKEA ze sprzedaży ma pochodzić z produktów wyposażenia domu sklasyfikowanych jako „bardziej ekologiczne”.

Lepsza efektywność energetyczna, mniejsze zużycie wody, materiały pochodzące z odzysku lub recyklingu, lub nadające się do recyklingu, oszczędne gospodarowanie zasobami – wytwarzanie większej ilości produktów z mniejszej ilości surowca, zrównoważone pozyskiwanie surowców – wszystko to sprowadza się do sposobu, w jaki IKEA chce ograniczać ogólne oddziaływanie na środowisko. Dlaczego? A dlaczego nie?

Zrównoważony rozwój nie jest głupi. Nawet jeżeli przyszłość taką się właśnie wydaje.